Mannakorn

  1. Einhversstaðar einhvern tíman aftur (D) 20
  2. Hundur () (:) 19
  3. Jesús Kristur og ég (C) (04:37) 18
  4. Kóngur einn dag () (01:57) 11
  5. Ó, þú() (03:16) 8
  6. Reyndu aftur (G) 2
  7. Sönn ást () 23
Efnisyfirlit.

    A.

    Á.

    B.

  1. Blús í G (E) 26
  2. Braggablús (C) 22
  3. C.

    D.

    E.

  4. Einbúinn (C) (:) 67
  5. Einhversstaðar einhvern tíman aftur (D) 20
  6. Elska þig (F) 44
  7. É.

  8. Ég elska þig enn (E) (:) 91
  9. Ég er á leiðinni (C) 3
  10. F.

    G.

  11. Gamli góði vinur (Ab) 1
  12. H.

  13. Hundur () (:) 19
  14. Hvað um mig og þig? ( ) (:) 88
  15. I.

    Í.

    J.

  16. Jesús Kristur og ég (C) (04:37) 18
  17. K.

  18. Kóngur einn dag () (01:57) 11
  19. L.

    M.

    N.

    O.

    Ó.

  20. Ó, þú() (03:16)
  21. Óbyggðirnar kalla (E-) 35
  22. Ómissandi fólk ( ) (:) 54
  23. Óralangt í burtu (D) (:) 71
  24. P.

    R.

  25. Róninn ( ) (:) 68
  26. Reyndu aftur (G) 2
  27. S.

  28. Samferða ( ) (:) 50
  29. Sönn ást () 23
  30. T.

    U.

    V.

    Þ.

  31. Það er komið sumar (A) (:) 61
  32. Þorparinn (F#) 18
  33. Æ.

    Ö.

Stilling
- Taktmælir.
- Tuner.

1. Gamli góði vinur (Ab)

Hlusta (03:59), (D), Texti (D)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜

[1. Vers]
Abmaj7Gamli góði Dbmaj7vinur,
glaðir Abmaj7gengum við oft Dbmaj7forðum,
en við Abmaj7gátum líka skiptst á F-7grát
og grimmdarBb7orðum. Eb D
DbÞú varst ekki betri en C7ég,
F-uppátækin furðuEb-leg, Ab7
og eftir Dbmaj7skólaár við F7héldum hvor sinn Bb7veg. Eb D
DbÚt í kaldlynd hversdagsC7stríð,
F-kepptum við af krafti um Eb-hríð,Ab7
að sama Dbmaj7marki gegnum F7áralanga Bb7tíð. Eb

[2. Vers]
Abmaj7Gamli góði Dbmaj7vinur
nú er Abmaj7gróið yfir Dbmaj7sporin,
með Sjenna Abmaj7bróður sem við F-gengum
oft á Bb7vorin. Eb D
Ég Dbslæ ei lengur á þitt C7bak,
við F-látum duga handarEb-tak. Ab7
Við þykjumst Dbmaj7vera orðnir F7menn
og engum Bb7háðir. Eb D
En Dbþegar vínið vermir C7sál
við F-tölum ennþá sama Eb-mál, Ab7
þó er það Dbmaj7af sem áður F7var við vitum Bb7báðir. Eb

[2. Vers Munnharpa]
Abmaj7 Dbmaj7 Abmaj7 Dbmaj7
Abmaj7 F-7 Bb7 Eb D
En Dbþegar vínið vermir C7sál
við F-tölum ennþá sama Eb-mál, Ab7
þó er það Dbmaj7af sem áður F7var við vitum Bb7báðir. Eb

[3. Vers]
Abmaj7Gamli góði Dbmaj7vinur
enginn Abmaj7greinir lengur Dbmaj7brosið,
er það Aboní' dagsins F-7gráma
orðið Bb7frosið? Eb D
DbÞú varst ekki betri en C7ég,
F-uppátækin furðuEb-leg, Ab7
og eftir Dbmaj7skólaár við F7héldum hvor sinn Bb7veg. Eb

Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,
Abmaj7 Gamli góði Dbmaj7 vinur,


[1. Vers]
Gamli góði vinur, glaðir gengum við oft forðum
en við gátum líka skipst á grát og grimmdarorðum.
Þú varst ekki betri en ég, uppátækin furðuleg
og eftir skólaár við héldum hvorn sinn veg.
Út í kaldlynd hversdagsstríð, kepptum við af krafti um hríð
að sama marki gegnum áralanga tíð.

[2. Vers]
Gamli góði vinur, nú er gróið yfir sporin
með Sjenna bróður sem við gengum oft á vorin.
Ég slæ ei lengur þitt bak, við látum duga handartak.
Við þykjumst vera orðnir menn og engum háðir.
En þegar vínið vermir sál við tölum ennþá sama mál,
þó er það af sem áður var vitum við báðir.

[2. Vers]
Munnharpa
En þegar vínið vermir sál við tölum ennþá sama mál,
þó er það af sem áður var vitum við báðir.

[3. Vers]
Gamli góði vinur, enginn greinir lengur brosið,
er það ofan í dagsins gráma orðið frosið?
Þú varst ekki betri en ég, uppátækin furðuleg
og eftir skólaár við héldum hvor sinn veg.
Út í kaldlynd hversdagsstríð, kepptum við af krafti um hríð
að sama marki gegnum áralanga tíð.

Endurtekið:
Gamli góði vinur.
Gamli góði vinur.
...

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson

2. Reyndu aftur (G)

Hlusta (03:10), (G) Texti
Hljómar

D+Þú reyndir Gallt, F#7
Gtil þess að B7ræða við E-7mig. Eb-7 D-7
Í Ggegnum Ctíðina
ég F#7hlustaði ekki á B-7þig, Bb-7 A-7 D7
ég Ggekk áfram minn B7veg,
niður til E-heljaE-maj7r hér E-7um A7bil
reyndu Gaft E-7ur,
ég A-7bæði sé og Dveit og Gskil. C G

D+Nú hvert sem Ger, F#7
Gskal ég B7fylgja E-7þér. Eb-7 D-7
GYfir CEsjuna til F#7tunglsins,
trúðu B-7mér Bb-7 A-7 D7
ég Ggekk minn breiða B7veg,
niður til E-heljaE-maj7r hér E-7um A7bil.
Reyndu Gaft E-7ur,
ég A-7bæði sé og Dveit og Gskil. C G

Sóló
Daug G F#7 G B7
Em7 Ebm7 Dm7 G
C F#7 Bm7 Bbm7 Am7 D7
G B7 Em E-maj7 Em7 A7
G Em7 Am7 D G C G

D+Nú hvert sem Ger, F#7
Gskal ég B7fylgja E-7þér. Eb-7 D-7
GYfir CEsjuna til F#7tunglsins,
trúðu B-7mér Bb-7 A-7 D7
ég Ggekk minn breiða B7veg,
niður til E-7heljaE-maj7r hér E-7um A7bil.
Reyndu Gaft E-7ur,
ég A-7bæði sé og Dveit,
Reyndu Gaft E-7ur,
ég A-7bæði sé og Dveit,
Reyndu Gaft E-7ur,
ég A-7bæði sé og Dveit og Gskil.


[1. Vers]
Þú reyndir allt, til þess að ræða við mig
í gegnum tíðina, ég hlustaði ekki á þig.
Ég gekk áfram minn veg, niður til heljar hérumbil.
Reyndu aftur, ég bæði sé og veit og skil.

[2. Vers]
Nú hvert sem er skal ég fylgja þér,
yfir Esjuna til tunglsins trúðu mér.
Ég gekk minn breiða veg, niður til heljar hérumbil.
Reyndu aftur, ég bæði sé og veit og skil.

Sóló

[2. Vers]
Nú hvert sem er skal ég fylgja þér,
yfir Esjuna til tunglsins trúðu mér.
Ég gekk minn breiða veg, niður til heljar hérumbil.

Reyndu aftur, ég bæði sé og veit
Reyndu aftur, ég bæði sé og veit
Reyndu aftur, ég bæði sé og veit og skil.

Flytjandi: Mannakorn
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


3. Ég er á leiðinni (C)

Hlusta (04:37), (G) Texti
Hljómar

[Forspil]
d e g⎜e d / /a# b d ⎜ a g / /d e g ⎜e d / a#b a#b ⎜g / / ⎜

[1. Vers]
Á Gmorgun er kominn nýr Gaugdagur
og Csporin sem ég steig í Cmnótt
fyrnast G/Bfljótt á þessum Bbstað.
Gleymir Amþú mér eða Dhvað?

[2. Vers]
GSkipið skríður frá Gauglandi,
með Cskellum við skundum á Cmbraut.
Augun G/Bskær um höfin Bbbreið
mér Amfylgja alla Dleið.

[Fyrra-Viðlag]
Ég E7er á Am7leiðinni, (á leiðinni)
Dalltaf á Gleiðinni (á leiðinni)
Emtil þess að Am7segja þér
Dhve heitt ég elska Gþig.
E7En orðin Am7koma seint (þau koma seint)
Dog þó ég Ghafi reynt, (ég hafi reynt)
Em7mér gengur Amnógu illa
að D7skilja sjálfan Gmig. G7

[Seinna-Viðlag]
Á C sjónum, enn ég G/Blafi,
oft ég Am7heilann Dbrýt um Gþað G7
hvort Cörlögin mér G/Bhafi
ætlað Am7einmitt þennan Dstað.

[4. Vers]
Þú Gveist að ég un' ekki í Gauglandi,
en Cverklaginn er ég á Cmsjó
svo þú G/Bsérð að ég Bbverð
að Amfara þessa Dferð.

[2. Vers - 4. Vers]

[Fyrra-Viðlag 2x]

Endar á ferundarhljómi


[1. Vers]
Á morgun er kominn nýr dagur
og sporin sem ég steig í nótt
fyrnast fljótt á þessum stað,
gleymir þú mér eða hvað?

[2. Vers]
Skipið skríður frá landi,
með skellum við skundum á braut,
augun skær um höfin breið
mér fylgja alla leið.

[Fyrra-Viðlag]
Ég er á leiðinni,
alltaf á leiðinni
til þess að segja þér hve heitt ég elska þig.
En orðin koma seint
og þó ég hafi reynt,
mér gengur nógu illa að skilja sjálfan mig.

[Seinna-Viðlag]
Á sjónum enn ég lafi,
oft ég heilann brýt um það
hvort örlögin mér hafi
ætlað einmitt þennan stað.

[4. Vers]
Þú veist að ég vil ekki í landi
en verklaginn er ég á sjó,
svo þú sérð að ég verð
að fara þessa ferð.

[2. Vers - 4. Vers]

[Fyrra-Viðlag 2x]

Flytjandi: Mannakorn
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


4. Þorparinn ()

Hlusta (03:41), (B-), Texti (B-)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
Bm A G A Bm A G A
Bm A G A Bm A G
Em F#m Bm

[1. Vers]
Þau sögðu að ég væri Emþorpari,
F#mþorpari í Bmþorpinu.
Og kjaftasögur kunni Emfólk um mig,
ég F#mflutti burt úr Bmþorpinu.

[2. Vers]
Svo kem ég aftur löngu Asíðar
til að F#líta á gamla Gstaðinn minn.
Tvær gamlar konur stungu Emsaman nefjum,
F#mþarna kemur Bmþorparinn.

[Frasi]
Em F#m Bm

[3. Vers]
Nú lá mín leið um stræti Emstórborga
og F#moft var ég þar Bmeinmana.
Ég veit samt ekki hvers ég Emsaknaði
en F#mupp af svefni Bmvaknaði.

[4. Vers]
Hér kem ég aftur svona Alöngu síðar
F#til að líta á Gstaðinn minn
og finn að ég er enn í Emeðli mínu
F#msami gamli Bmþorparinn.

[Frasi]
Em F#m Bm

[5. Vers]
Þau byrja öll og enda Emalveg eins
F#mlíkt á milli Bmsleggju og steins.
Með ógnar brimöldu á Emaðra hönd
og F#msjoppu út við Bmgráa strönd.

[6. Vers]
Hér kem ég aftur svona Alöngu síðar
F#til að líta á Gstaðinn minn
og finn að ég er enn í Emeðli mínu
F#msami gamli Bmþorparinn.

[1. Vers]
Em F#m Bm Em F#m Bm

[1. Vers]
Á meðan grösin uxu í Emvorinu
F#munnum við í Bmslorinu.
Hjá einu af fyrirtækjum EmSambandsins
F#minn á reikning Bmfélagsins.

[1. Vers]
Hér kem ég aftur svona Alöngu síðar
F#til að líta á Gstaðinn minn
og finn að ég er enn í Emeðli mínu
F#msami gamli Bmþorparinn.

[1. Vers]
Og finn að ég er enn í Emeðli mínu
F#msami gamli Bmþorparinn.
Þorparinn, þorparinn, þorparinn, þorparinn.


[1. Vers]
Þau sögðu að ég væri þorpari,
þorparinn í þorpinu,
og kjaftasögur kunni fólk um mig
ég flutti burt úr þorpinu.
Svo kem ég aftur löngu síðar
til að líta á gamla staðinn minn.
Tvær gamlar konur stinga saman nefjum,
þarna kemur þorparinn.

[2. Vers]
Nú lá mín leið um stræti stórborga
og oft var ég einmana.
Ég veit samt ekki hvers ég saknaði
en upp af svefni vaknaði.
Hér kem ég aftur svona löngu síðar
til að líta staðinn minn
og finn að ég er enn í eðli mínu
sami gamli þorparinn.

[3. Vers]
Þau byrja öll og enda alveg eins
líkt og milli sleggju og steins.
Með úfna brimöldu á aðra hönd
og sjoppu út við gráa strönd.
Á meðan grösin uxu í vorinu
unnum við í slorinu.
Hjá einu af fyrirtækjum Sambandsins,
inn á reikning félagsins.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


5. Einhversstaðar einhvern tíman aftur ()

Hlusta (03:05), (E), Texti (E)
Hljómar

[Forspil]
⎜: D7 / / / ⎜F#7G7 / / / :⎜

[1. Vers]
DEinhversstaðar F#-7einhvern tíman Gmaj7aftur
liggur F#-7leið þín um B7veginn til Emín
og þú A7segir: Ég saknaG#ði Gþín.
Ég saknaði Dþín.

[Frasi]
G D G

[2. Vers]
DKyrrlátt kvöldið F#-7hvíslar ástarGmaj7orðum
út í F#-7buskann, hver B7heyrir þau Enú.
Út úr A7lífi mínu labbaðG#ir Gþú.
Labbaðir Dþú. D7

[Viðlag]
En ég Gnenni ekki að G-hanga hér,
þótt Dhugur dvelji F#-7oft hjá F-þér.
E-Lífið bíður A7líka eftir Dmér. D7
Það er Galveg nóg af G-sorg og sút,
Dsvo ég ætla F#-7eitthvað F-út.
E-finna einhvern félagsskap,
því A7hik þú veist er A+sama og tap.

[3. Vers]
DNú er bráðum F#-7tími til að Gmaj7þegja,
því að F#-7ósagt nú B7á ég svo Efátt.
En ég A7sendi þér kveðju G#í - Gsátt.
Kveðju í Dsátt. D7

[Viðlag]

[1. Vers]

[Endurtekning]
Ég saknaði Dþín. G
Ég saknaði Dþín. G
Ég saknaði Dþín.


[1. Vers]
Einhvers staðar einhvern tímann aftur.
liggur leiðin um veginn til mín
og þú segir; Ég saknaði þín.
Ég saknaðu þín.

[2. Vers]
Kyrrlátt kvöldið hvíslar ástarorðum
út í buskann, hver heyrir þau nú?
Út úr lífi mínu labbaðir þú.
Labbaðir þú.

[Viðlag]
En ég nenni ekki að hanga hér
þó hugur dvelji oft hjá þér,
lífið bíður líka eftir mér.
Það er alveg nóg af sorg og sút
svo ég ætla eitthvað út
að finna einhvern félagsskap
því hik þú veist er sama og tap.

[3. Vers]
Nú er bráðum tími til að þegja
því að ósagt nú á ég svo fátt
en sendi þér kveðju í sátt.
Kveðju í sátt.

[Viðlag]

[1. Vers]

[Endurtekning]
Ég saknaðu þín.
Ég saknaðu þín.
Ég saknaðu þín.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


6. Braggablús ()

Hlusta (03:52), (G), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
G Daug Dm7 G7
C G A7 Eb7 D7
G Daug Dm7 G7
A7 Eb7 D7 G

[1. Vers]
Ein í Gbragga, DaugMagga, Dm7gægist út um G7gluggann,
Cbráðum sér hún GSkugga-Baldur A7skundEb7a D7hjá
enn einn Gtúrinn, Daugstúrinn, Dm7olíu á G7skúrinn
er A7erfitt nema fyrir fjandans Eb7aura D7að Gfá.

[2. Vers]
Í Cvetur Cmbetur Ggekk henni að galdra
A7til sína glaða og kalda karla D7sem Eb7oft gáfu D7aur,
en GMagga í Daugsagga, Dm7situr ein í G7bragga,
á A7ekki fyir olíu, er Eb7al D7veg Gstaur.

[Sóló]
G Daug Dm7 G7
C G A7 Eb7 D7
G Daug Dm7 G7
A7 Eb7 D7 G

[3. Vers]
Fyrst kom GBretinn, Daugrjóður, Dm7yndislega G7góður,
Cþá bjó hún GMagga á Borginni í A7blei Eb7kum D7kjól.
Svo kom GKaninn, Daugþaninn, Dm7kommúnistaG7baninn,
þá A7kættist Magga ofsalega og Eb7hélt D7sín Gjól.

[4. Vers]
Svo Cfærðist Cmaldur Gyfir eins og galdur
A7og ávallt verra og verra var í D7karl Eb7að D7ná.
Nú Ger Magga Daugstúrin því Dm7olíu á G7skúrinn
er A7erfitt nema fyrir fjandans Eb7aura D7að Gfá.

[Sóló]
G Daug Dm7 G7
C G A7 Eb7 D7
G Daug Dm7 G7
A7 Eb7 D7 G
C Cm G
A7 D7 Eb7 D7
G Daug Dm7 G7
A7 Eb7 D7 G

[1. Vers]

[2. Vers]
Í Cvetur Cmbetur Ggekk henni að galdra
A7til sína glaða og kalda karla D7sem Eb7oft gáfu D7aur,
en GMagga í Daugsagga, Dm7situr ein í G7bragga,
á A7ekki fyir olíu, er Eb7al D7veg Gstaur.
á A7ekki fyir olíu, er Eb7al D7veg Gstaur.
á A7ekki fyir olíu, er Eb7al D7veg Gstaur.


[1. Vers]
Ein í bragga, Magga, gægist út um gluggann,
bráðum sér hún Skuggabaldur skunda hjá.
Enn einn túrinn, stúrinn, olíu á skúrinn
er erfitt nema fyrir fjandans aur að fá.

[2. Vers]
Í vetur, betur gekk henni að galdra
til sín glaða og kalda karla sem oft gáfu aur.
En Magga í sagga, situr ein í bragga
á ekki fyrir olíu er alveg staur.

[3. Vers]
Fyrst kom bretinn, rjóður, yndislega góður
þá bjó hún Magga á Borginni í bleikum kjól.
Svo kom kaninn, þaninn, kommúnistabaninn
þá kættist Magga ofsarlega og hélt sín jól.

[4. Vers]
Svo færðist aldur yfir eins og galdur
og ávallt verra og verra var í karl að ná.
Nú er Magga stúrin því olíu á skúrinn
er erfitt nema fyrir fjandans aur að fá.

[1. Vers]

[2. Vers]

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


7. Blús í G ()

Hlusta (03:14), (G), Texti (g)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
G C C#dim G E7 A7 D7 G D7

[1. Vers]
MánudagsGmorgunn, á fætur ég fer
höfuðið Cá mér þunnt eins og C#dimgler.
Ég þrái að Gfá þig, E7sjá þig,
A7sofa eina D7nótt hjá þér.G D7

[2. Vers]
Hvað varð ég að Ggera, hvar fékk ég að vera
í ókunnri Cborg, svo fjarri C#dimþér ?
Ég þrái að Gfá þig, E7sjá þig,
A7hvíla eina D7nótt hjá þér.G D7

[3. Vers]
Tungan við Ggóminn er eins og gróin,
gerbragð í Cmunni af öldrykkju C#dimer.
Ég þrái að G/Dfá þig, E7sjá þig,
A7sofa eina D7nótt hjá þér.G D7

[sóló]
G C C#dim G/D E7 A7 D7 G D7
G C C#dim G E7 A7 D7 G D7
G C C#dim G/D E7 A7 D7 G D7

[4. Vers]
Ég horfi út um Gdyrnar, geng út um gluggann
geri allt Cvitlaust hvar sem ég C#dimer.
Ég þrái að Gfá þig, E7sjá þig,
A7hvíla eina D7nótt hjá þér.G D7

[5. Vers]
Í hillingum Gheyr´ ég þig syngjandi sálma.
Svona eru Cheilög í augum á C#dimmér.
Ég þrái að Gfá þig, E7sjá þig,
A7sofa eina D7nótt hjá þérG. F# G


[1. Vers]
Mánudagsmorgunn á fætur ég fer,
höfuðið á mér þunnt eins og gler.
Ég þrái að fá þig – sjá þig
sofa eina nótt hjá þér.

[2. Vers]
Hvað var ég að gera, hvar fékk ég að vera
í ókunnri borg svo fjarri þér.
Ég þrái að sjá þig – fá þig
fíla eina nótt hjá þér.

[3. Vers]
Tungan við góminn er eins og gróin,
gerbragð í munni af öldrykkju er.
Ég þrái að fá þig – sjá þig
sofa eina nótt hjá þér.

[4. Vers]
Ég horfi út um dyrnar, geng út um gluggann,
geri allt vitlaust hvar sem ég fer.
Ég þrái að sjá þig – fá þig
fíla eina nótt hjá þér.

[5. Vers]
Í hillingu heyri ég þig syngjandi sálma.
Svona ertu heilög í augum á mér
Ég þrái að fá þig – sjá þig
sofa eina nótt hjá þér.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


8. Ó, þú ()

Hlusta (02:29), (G), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜

[1. Vers]
Ó, Cþú, E- D-enginn G7elskar eins og A- C7þú.
FEnginn Gbdimbrosir líkt og þú.E- A7
D-Enginn G7grætur eins og þú.C E- D-7 G+

[2. Vers]
Ó, Cþú, E- D-ert sú G7eina sem ég A-elska C7nú.
FFjarri Gbdimþér hvar sem ég E- A7er,
D-ég þrái að G7vera nærri þér.C F C C#dim

[Viðlag]
D-Dagurinn G7líður mig Cdreymir
um D-daginn er G7kynntumst við Cfyrst.
E-Dagstyggur aldrei því D-gleymir
D7hafa þig elskað og Gkysst.G+

Sóló

[1. Vers]


[1. Vers]
Ó þú, engin elskar eins og þú,
engin brosir líkt og þú,
engin grætur líkt og þú.

[2. Vers]
Ó þú ert sú eina sem ég elska nú,
fjarri þér hvar sem ég er
ég þrái að vera nærri þér.

[Viðlag]
Dagurinn líður mig dreymir
um daginn er kynntumst við fyrst,
dagstyggur aldrei því gleymir
að hafa þig elskað og kysst.

Sóló

[1. Vers]

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


9. Óbyggðirnar kalla ()

Hlusta (03:59), (G), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜

[1. Vers]
Hoppa Gkátur út um dyrnar
við blasir heimurDinn.
Himinblár er bláminn.
Himneskur jökullGinn.

[Viðlag]
GÓbyggðirnar kalla
og ég G7verð að gegna Cþeim.
Ég veit ekki hvort eða Ghvernig
eða Dhvenær ég kemst Gheim. G7
Ég veit Cekki hvort eða Ghvernig
eða Dhvenær D7ég kemst Gheim.

[2. Vers]
GBergmál óbyggðanna
svo bjart í höfði Dmér.
Leiður á öllu og öllum
hundleiður á sjálfum Gmér.

[Viðlag]

[3. Vers]
Hoppa Gkátur út um gluggann
úr blokk á fyrstu Dhæð.
Svo siglir sálarduggan
í allri sinni Gsmæð.

[Viðlag]


[1. Vers]
Hoppa kátur út um dyrnar,
við blasir heimurinn,
himinblár er bláminn,
himneskur jökullinn.

[Viðlag]
Óbyggðirnar kalla
og ég verð að gegna þeim.
Ég veit ekki hvort eða hvernig
eða hvenær ég kemst heim.

[2. Vers]
Með bergmál óbyggðanna
svo bjart í höfði mér,
leiður á öllu og öllum,
hundleiður á sjálfum mér.

[Viðlag]

[3. Vers]
Hoppa kátur út um glugga
úr blokk á sjöttu hæð,
svo siglir sálarduggan
í allri sinni smæð.

[Viðlag]

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


10. Elska þig ()

Hlusta (04:05), (Bb), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
G C D G C D
vitlaus tóntegund

[1. Vers]
GÉg veit að auðveld ekki alltaf blessuð Em7ástin er
því svo Am7ótrúlega flókin þessi Dmannkind er
Ég er Bmpeð í þessu tafli eins og E7þú
stundum Amerfitt er að finna von og Dtrú

[2. Vers]
GLjósið sem nú lýsir augum þínum úr
ljómar Am7eins og sólin eftir svarta Dskúr
og þú Bmsérð í gegnum sál mér eins og E7gler
þar sést Amvel hvað ég er ástfanginn af Dþér

[1. Vers]
Elska Gþig, elska þig, já elska þig
alveg Csama hvernig C/Blífið leikur Am7mig
ég trúi að Dskrifað sé í skýin hvernig Bmfer E7
að ást mín Am7hafi alltaf Dverið ætluð Gþér

[1. Vers]
G C D G C D

[1. Vers]
Það erG komið sumar, blómin brosa á Em7móti sól
sjáðu Am7hvernig lifnar yfir öllum, Dbyggð og ból
og ég Bmfinn að ástin sem ég til þín E7ber
lifnar Amung og sterk í hjartanu á Dmér

[1. Vers]
GLjósið sem nú lýsir augum þínum úr
ljómar Am7eins og sólin eftir svarta Dskúr
og þú Bmsérð í gegnum sál mér eins og E7gler
þar sést Amvel hvað ég er ástfanginn af Dþér

[1. Vers]
Elska Gþig, elska þig, já elska þig
alveg Csama hvernig C/Blífið leikur Am7mig
ég trúi að Dskrifað sé í skýin hvernig Bmfer E7
að ást mín Am7hafi alltaf Dverið ætluð Gþér

[1. Vers]
Elska Gþig, elska þig, já elska þig
alveg Csama hvernig C/Blífið leikur Am7mig
ég trúi að Dskrifað sé í skýin hvernig Bmfer E7
að ást mín Am7hafi alltaf Dverið ætluð Gþér

[Endir]
G C D G C D G


[1. Vers]
Það var svo gott,
það var svo fínt
meðan það stóð.
Ekkert varir endalaust
og maður er
eirðarlaus sála sem fær aldrei nóg.

[2. Vers]
Lifir í gló
gegnum mitt líf
straumurinn gamli,
skjöldur og hlíf
þess sem ég fann
í fyrsta sinn
þegar ég sá þig.
Enn þá ég finn hann
og ég elska þig enn.
Ég elska þig enn.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


11. Kóngur einn dag ()

Hlusta (04:21), (E), Texti (E)
Hljómar

[Forspil]
⎜ E / g#g# g#f#f#f# ⎜A f#e e / / ⎜A a a aa / / ⎜ E a g#g# / / / ⎜
⎜ E / g# g#g#g#g# ⎜B7 g#f# f# f#g# ⎜ aaaa g# f# ⎜ E / / / ⎜

[1. Vers]
Allt mitt Elíf er Ab-andartak í tímans Ahafi
og öll mín F#-tár þar B7týnast eitt og Eeitt.
Kóngur einn dag þann Ab-næsta ert á bólaAkafi
þú reyndir F#-sund sem B7þýðir ekki Eneitt.

[2. Vers]
Og eftir situr Asársaukinn,
og stundum soldil Ehamingja.
Ef þú skyldir B7finn' ana
í öllum bænum grípt' Eana.E7

[3. Vers]
Ég sem týndi Asjálfum mér,
fann' ana og Emisst' ana
Eftir sit ég B7hugstola,
svo ömurlega einmana.E

[Forspil]

[1. Vers]

[2. Vers]

[3. Vers]

[2-3. Vers]

[2. Vers]

[3. Vers]

[3. Vers ½]
Frasi: E A E
Eftir sit ég B7hugstola,
svo ömurlega einmana.E


[1. Vers]
Allt mitt líf er andartak í tímans hafi
og öll þín tár þar tínast eitt og eitt.
Kóngur einn dag, þann næsta ertu í bólakafi,
þú reynir sund sem þýðir ekki neitt

[2. Vers]
og eftir situr sársaukinn
og stundum svolítil hamingja.
Ef þú skyldir finna hana,
í öllum bænum gríptu hana.

[3. Vers]
Ég sem týndi sjálfum mér,
fann hana og missti hana.
Eftir sit ég hugstola,
svo ömurlega einmana.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


12. Samferða ()

Hlusta (04:06), (D), Texti (D)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
Vantar tvö erindi

[1. Vers]
DmOpna dyr uppá gátt
til að Gmbjóða mína sátt
það sem A7einu sinni var
það getur lifnað við á Dmný
Annað líf enginn veit,
endaGmlaus er okkar leit
ef þú átt A7aðeins þetta líf
er betra að fara að lifa Dmþví

[2. Vers]
BbSamferðaGm, öll við erum Dmsamferða
hvert sem liggur Gmleið
gatan mjó og Bbbreið,
torfær eða A7greið
Viltu Dmganga um mínar dyr
verst ég Gmopnaði ekki fyrr
en ég A7veit að enn er hægt
að biðja um meiri og betri Dmbyr

[1. Vers]
DmOpna dyr uppá gátt
til að Gmbjóða mína sátt
það sem A7einu sinni var
það getur lifnað við á Dmný
Annað líf enginn veit,
endaGmlaus er okkar leit
ef þú átt A7aðeins þetta líf
er betra að fara að lifa Dmþví

[2. Vers]
BbSamferðGma, öll við erum Dmsamferða
hvert sem liggur Gmleið
gatan mjó og Bbbreið,
torfær eða A7greið
Viltu Dmganga um mínar dyr
verst ég Gmopnaði ekki fyrr
en ég A7veit að enn er hægt
að biðja um meiri og betri Dmbyr


[1. Vers]
Opna dyr upp á gátt
til að bjóða mína sátt.
Það sem einu sinni var,
það getur lifnað við á ný.

[2. Vers]
Annað líf, enginn veit,
endalaus er okkar leit.
Ef þú átt aðeins þetta líf
er betra að fara að lifa því.

[3. Vers]
Samferða, öll við erum samferða.
Hvert sem liggur leið,
gatan mjó og breið,
torfær eða greið.

[4. Vers]
Viltu ganga um mínar dyr?
Verst ég opnaði ekki fyrr
en ég veit að enn er hægt
að biðja um meiri og betri byr.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


13. Ómissandi fólk ()

Hlusta (03:15), (G), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
G Am7 G/B Em C D
G Am7 G/B Em C D G

[1. Vers]
GAllsnakinn Am7kemurðu í G/Bheiminn Em
og Callsnakinn ferðu D7burt
Gfrá þessum Am7dauðu G/Bhlutum
Emsem þér, Cfannst þú hafa D7dregið á Gþurrt

[frasi]
Chmmm, Dhmmm, Em C D7 G

[2. Vers]
Gog eftir Am7lífsins G/Bvegi Em
maður Cfer það sem hann D7fer
Gen veistu Am7á miðjum G/Bdegi
Emdauðinn, Ctekur D7mál af Gþér

[1. Vers]
CofmetnD7astu Emekki
af Clífsins D7móðurGmjólk
CkirkjuD7garðar Emheimsins
geyma, CómissD7andi Gfólk

[Frasi]
Chmmm, Dhmmm, Em C D7 G

[1. Vers]
GAllsnakinn Am7kemurðu í G/Bheiminn Em
og Callsnakinn ferðu D7burt
Gfrá þessum Am7dauðu G/Bhlutum
Emsem þér, Cfannst þú hafa D7dregið á Gþurrt

[1. Vers]
CofmetnD7astu Emekki
af Clífsins D7móðurGmjólk
CkirkjuD7garðar Emheimsins
geyma, CómissD7andi Gfólk

[1. Vers]
Chmmm, Dhmmm, Em
CDuru, D7duru Grurum
C D Em
CómissD7andi Gfólk

[Endir]
G Am7 G/B Em C D
G Am7 G/B Em C D G C/G C6/G G


[1. Vers]
Allsnakinn kemurðu í heiminn
og allsnakinn ferðu burt
frá þessum steindauðu hlutum
sem þér fannst þú hafa dregið á þurrt.

[2. Vers]
Og eftir lífsins vegi,
maður fer það sem fært er.
En veistu á miðjum degi
dauðinn tekur mál af þér.

[3. Vers]
Ofmetnastu ekki
af lífsins móðurmjólk.
Í kirkjugörðum heimsins
hvílir ómissandi fólk.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


14. Það er komið sumar ()

Hlusta (02:56), (Bb), Texti (Bb)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜

[1. Vers]
Nú ertu kominn út úr þinni skel,
kominn úr felum og það er vel.
Þú sérð að aðrir koma fram við þig,
alveg eins og þú við þá.

[2. Vers]
Þú hefur látið aðra græta þig,
það er von þú viljir bæta þig.
Kominn tími til að lifna við
og lifa sumarið.

[Viðlag]
Því það er komið sumar,
sól í heiði skín.
Vetur burtu farinn,
tilveran er fín.
Teygðu bara upp hendur
sólskinið í,
því að sumarið er komið enn á ný.

[3. Vers]
Sjáðu allar sætu stelpurnar,
hvað þær punta upp á göturnar.
Stefnir virkilega ekkert hjá
þér, vinur, upp á við?

[4. Vers]
Ekki láta aðra svekkja þig,
það verður hver og einn að hugsa um sjálfan sig.
Kominn er tími til að lifna við
og lifa sumarið.

[Viðlag]


[1. Vers]
Nú ertu kominn út úr þinni skel,
kominn úr felum og það er vel.
Þú sérð að aðrir koma fram við þig,
alveg eins og þú við þá.

[2. Vers]
Þú hefur látið aðra græta þig,
það er von þú viljir bæta þig.
Kominn tími til að lifna við
og lifa sumarið.

[Viðlag]
Því það er komið sumar,
sól í heiði skín.
Vetur burtu farinn,
tilveran er fín.
Teygðu bara upp hendur
sólskinið í,
því að sumarið er komið enn á ný.

[3. Vers]
Sjáðu allar sætu stelpurnar,
hvað þær punta upp á göturnar.
Stefnir virkilega ekkert hjá
þér, vinur, upp á við?

[4. Vers]
Ekki láta aðra svekkja þig,
það verður hver og einn að hugsa um sjálfan sig.
Kominn er tími til að lifna við
og lifa sumarið.

[Viðlag]

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


15. Einbúinn ()

Hlusta (02:55), (A), Texti (A)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
A E A C#m F# Bm
D Dm C#m F# Bm7 E A

[1. Vers]
AÉg bý i Esveit, á sauðfé á Abeit
og C#m7sællegar F#7kýr úti á Bm7túni.
DSumarsól Dmheit sem C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég Ebíða eftir Afrúnni.

[2. Vers]
ATraktorinn Eminn, reiðhesturAinn
C#m7hundur og F#7dálítið af Bm7hænum.
DKraftaverk Dmeitt til C#m7oss gæti F#7leitt
Bm7hýrlega Emey burt úr Abænum.

[3. Vers]
AVeturinn Eer erfiður Amér
svo C#m7andskoti F#7fótkaldur Bm7stundum.
DÉg sæi Dmþig C#m7gera eins og F#7mig
Bm7ylja á þér Etærnar á Ahundum.

[Sóló]
A E A C#m7 F#7 Bm7
D Dm C#m7 F#7 Bm7 E A
A E A C#m7 F#7 Bm7
D Dm C#m7 F#7 Bm7 E A

[1. Vers]
Þeir Asegja mér Eað þeysa af Astað
þær C#m7bíði eftir F#7bóndanum Bm7vænum.
DÉg hef reynt, Dmþað veit guð, en C#m7það er sko F#7puð
að Bm7þræða öll Ehúsin í Abænum.

[1. Vers]
AÉg bý i Esveit, á sauðfé á Abeit
og C#m7sællegar F#7kýr úti á Bm7túni.
DSumarsól Dmheit sem C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég Ebíða eftir Afrúnni.

[1. Vers]
A7Ó, ó, DSumarsól Dmheit senn C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég E7bíða eftir Afrúnni.

[1. Vers]
A7Ó, ó, DSumarsól Dmheit senn C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég Ebíða eftir Afrúnni.

[1. Vers]
A7Ó, ó, DSumarsól Dmheit senn C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég E7bíða eftir Afrúnni.

[1. Vers]
A7Ó, ó, DSumarsól Dmheit senn C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég Ebíða eftir Afrúnni.

[1. Vers]
A7Ó, ó, DSumarsól Dmheit senn C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég E7bíða eftir Afrúnni.

[1. Vers]
A7Ó, ó, DSumarsól Dmheit senn C#m7vermir nú F#7reit
en Bm7samt má ég Ebíða eftir Afrúnni.


[1. Vers]
Ég bý í sveit, á sauðfé á beit
og sællegar kýr úti á túni.
Sumarsól heit, senn vermir nú reit
en samt má ég bíða eftir frúnni.

[2. Vers]
Traktorinn minn, reiðhesturinn,
hundur og dálítið af hænum.
Kraftaverk eitt til oss gæti leitt
hýrlega mey burt úr bænum.

[3. Vers]
Veturinn er erfiður mér,
svo andskoti fótkaldur stundum.
Ég sæi þig gera eins og mig.
ylja á þér tærnar á hundum.

[4. Vers]
Þeir segja mér að þeysa af stað,
þær bíði eftir bóndanum vænum.
Ég hef reynt, það veit guð, en það er sko puð
að þræða öll húsin í bænum.

[1. Vers]
Já ég bý í sveit...

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


16. Róninn ()

Hlusta (03:31), (D), Texti (D)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
D C/D D C/D

[1. Vers]
DUndir gömlum Dmaj7árabát
er Gnæturstaður Dmanns.
Kassi merktur Dmaj7tuborgöli er
Emeina mublan A7hans.
DHann stundar ekki Dmaj7vinnu,
bara Gbetlar lítið Deitt.
GÍ bláleitt glas af Dkogara
er Ahverri krónu Deytt.

[2. Vers]
DFátt eitt skiptir Dmaj7máli
og hann Gfréttir aldrei Dneitt.
Furðulega Dmaj7rólegur samt
Emer hann yfirA7leitt.
DFólki því sem Dmaj7finnst hann vera
Gróni og flökkuDdýr
Ger einnig fjarlægt Dbálið
sem í Abrennivíni Dbýr.

[3. Vers]
DHann átti eitt sinn Dmaj7fjölskyldu,
já Gbæði bíl og Dhús.
Bakkus tók það Dmaj7frá honum,
nú Emeru þeir tveir A7dús.
DOg fólki er svo sem Dmaj7sama
þó að Gróni spræni í Dbrók
Gog stolt hans var það Dfyrsta
sem hann ABakkus gamli Dtók.

[1. Vers]
GDu ru ru du Druru,
du ru Aru du duru Dru
GDu ru ru du Druru,
du ru Aru du duru Dru

[1. Vers]
D C/D D C/D

[1. Vers]
DÞó er það svo Dmaj7afstætt
hver er Gaumingi og Dsvín.
Á dómsins æðsta Dmaj7degi drekkur
Emróninn máski A7vín
Dvið háborðið með Dmaj7Pétri
og GhimnafeðgunDum.
GÍ hlýju þornar Dhlandið
úr ArónabuxunDum.

[1. Vers]
GLa ra la ra Dlara,
la ra Ala la lara Dla
GLa ra la ra Dlara,
la ra Ala la lara Dla

[1. Vers]
GLa ra la ra Dlara,
la ra Ala la lara Dla
GLa ra la ra Dlara,
la ra Ala la lara Dla

[Endir]
D C/D D C/D


[1. Vers]
Undir gömlum árabát
er næturstaður manns.
Kassi merktur Tuborg öli
er eina mublan hans.
Hann stundar ekki vinnu,
bara betlar lítið eitt,
í bláleitt glas af kogara
er hverri krónu eytt.

[2. Vers]
Fátt eitt skiptir máli
og hann fréttir aldrei neitt.
Furðulega rólegur samt
er hann yfirleitt.
Fólki því sem finnst hann vera
róni og flökkudýr
er einnig fjarlægt bálið
sem í brennivíni býr.

[3. Vers]
Hann átti eitt sinn fjölskyldu,
Já, bæði bíl og hús.
Bakkus tók það frá honum,
nú eru þeir tveir dús.
Og fólki er svo sem sama
þó að róni spræni í brók
en stolt hans var það fyrsta
sem hann Bakkus gamli tók.

[4. Vers]
Þó er það svo afstætt
hver er aumingi og svín,
á dómsins æðsta degi
drekkur róninn máske vín
við háborðið með Pétri
og himnafeðgunum.
Í hlýju forar hlandi
úr róna buxunum.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


17. Óralangt í burtu ()

Hlusta (04:32), (D), Texti (F-)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
Fm Db Eb Fm

[1. Vers]
FmFlest sem þú ert það erfðist öðrum Bbm7frá,
Cforlög þín, það muntu Fmsjá.
Og öll þau svör sem við fengum öðrum Bbm7frá,
C7svör sem þú notar hér og Fmnú.

[2. Vers]
Bbm7Áfram látlaust tíminn frá þér Fmæðir
Bbm7yfir fjöll og eyðiC7sand,
Fmþar til líf að lokum frá þér flæðir
Dbeins og alda Ebhafs við Fmland.

[3. Vers]
FmVorum við fædd til að elskast hér og Bbm7nú?
CÖrlögin oft leika Fmsér.
Í mínu lífi hin stóra ást er Bbm7sú
sem C7lifir og hrærist enn í Fmmér.

[4. Vers]
Bbm7Áfram látlaust tíminn frá þér Fmæðir
Bbm7yfir holt og hæðir C7fer.
FmÞað sem lifir getur ekki dáið
Dbóralangt í Ebburt frá Fmþér.

[1. Vers]
Fm Db Eb Fm
Fm Db Eb Fm

[1. Vers]
Bbm7Áfram látlaust tíminn frá þér Fmæðir
Bbm7yfir fjöll og eyðiC7sand,
Fmþar til líf að lokum frá þér flæðir
Dbeins og alda Ebhafs við Fmland.

[1. Vers]
FmVorum við fædd til að elskast hér og Bbm7nú?
CÖrlögin oft leika Fmsér.
Í mínu lífi hin stóra ást er Bbm7sú
sem C7lifir og hrærist enn í Fmmér.

[1. Vers]
Bbm7Áfram látlaust tíminn frá þér Fmæðir
Bbm7yfir holt og hæðir C7fer.
FmÞað sem lifir getur ekki dáið
Dbóralangt í Ebburt frá Fmþér.
svo Dbóralangt í Ebburt frá Fmþér.
svo Dbóralangt í Ebburt frá Fmþér.

[Endir]
Fm Db Eb Fm Fm Db Eb Fm


[1. Vers]
Flest sem þú ert það erfðist öðrum frá,
forlög þín, það muntu sjá.
Og öll þau svör sem við fengum öðrum frá,
svör sem þú notar hér og nú.

[2. Vers]
Áfram látlaust tíminn frá þér æðir
yfir fjöll og eyðisand,
þar til líf að lokum frá þér flæðir
eins og alda hafs við land.

[3. Vers]
Vorum við fædd til að elskast hér og nú?
Örlögin oft leika sér.
Í mínu lífi hin stóra ást er sú
sem lifir og hrærist enn í mér.

[4. Vers]
Áfram látlaust tíminn frá þér æðir
yfir holt og hæðir fer.
Það sem lifir getur ekki dáið
óralangt í burt frá þér.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


18. Jesús Kristur og ég (C)

Hlusta (04:37), (C), Texti (C)
Hljómar

[Forspil]
⎜C / D-7 / ⎜E-7 / A-7 / ⎜D-7 / G / ⎜C / / / ⎜

[1. Vers]
GHér Csit ég einn með D-7sjálfstraustið mitt E-7vei A-7ka,
á svörtum kletti er D7aldan leikur Gvið.
Á Cmilli skýja D-7tifar tunglið E-7blei A-7ka
og trillubátar D7róa fram á Gmið.
Af Fsynd og fleiru F#°sál mín virðist E-brunnA7in.
Ó, D-7sestu hjá mér, Ggóði Jesú G-7nú, C7
því Fbæði ertu af F#°æðstu ættum E-runn A7inn
og D-7enginn þekkir GGuð betur en Cþú.

[2. Vers]
GÉg Cveit þú þekkir D-7einnig eðli E-7fjand A-7ans
sem alla daga D7situr fyrir Gmér.
Og Cþótt ég tali D-7vart í auðmýkt E-7and A-7ans
ber enginn dýpri D7respekt fyrir Gþér.
FHvað sem trú vor F#°týndum sauði E-lof A7ar,
ef D-7taglsins auðmýkt Gnær í hjartað G-7inn, C7
mig Flangar til, er F#°tunglið færist E-of A7ar,
D-7tala við þig Geins og bróður Cminn.

[3. Vers]
GEn Chvern þann sem að D-7hrellir mest og E-7blekk A-7ir
heldur fólkið D7jafnan bestan Gmann.
Það Cskyldi engan D-7undra sem að E-7þekk A-7ir
eitthvað brot af D7þessum lífsins Grann.
Ó FJesús minn, þótt F#°ég og þú sért E-firrtA7ur,
og D-7jafnvel hún, sem Geitt sinn fæddi G-7þig, C7
því Falmennt varstu F#°ekki að góður E-virt A7ur
og D-7ennþá síður Gvirðir fólkið Cmig.

[Hækkun]
D-7 E-7 A-7 D-7 G C (A7)

[4. Vers]
A7Og Dum það mál við E-7aldrei megum F#-7kvart B-a
því uppi á himnum E7slíkt er kallað Asuð.
En Dósköp skrýtið E-7er að eiga F#-7hjart B-a
sem ekki fær að E7tala við sinn Aguð.
Hver Gsíðastur þú G#°sagðir yrði F#-fyrst B7ur,
en E-7svona varð nú Aendirinn með A-7þig. D7
Og Gúr því að þeir G#°krossfestu þig, F#-Krist B7ur,
hvað E-7gera þeir við Aræfil eins og Dmig? A- D

[Endurtekning]
Og Gúr því að þeir G#°krossfestu þig, F#-Krist B7ur,
hvað E-7gera þeir við Aræfil eins og Dmig?


[1. Vers]
Hér sit ég einn með sjálfstraustið mitt veika
á svörtum kletti er aldan leikur við.
Á milli skýja tifar tunglið bleika
og trillubátar róa fram á mið.
Af synd og fleiru sál mín virðist brunnin.
Ó sestu hjá mér, góði Jesú nú
því bæði ertu af æðstu ættum runninn
og enginn þekkir Guð betur en þú.

[2. Vers]
Ég veit þú þekkir einnig eðli fjandans
sem alla daga situr fyrir mér.
Og þótt ég tali vart í auðmýkt andans
ber enginn dýpri respekt fyrir þér.
Hvað sem trú vor týndum sauði lofar
ef taglsins auðmýkt nær í hjartað inn,
mig langar til, er tunglið færist ofar
að tala við þig eins og bróður minn.

[3. Vers]
En hvern þann sem að hrellir mest og blekkir
heldur fólkið jafnan bestan mann.
Það skyldi engan undra sem að þekkir
eitthvert brot af þessum lífsins rann.
Ó, Jesús minn, þótt ég og þú sért firrtur
og jafnvel hún, sem eitt sinn fæddi þig,
því almennt varstu ekki að góðu virtur
og ennþá síður virðir fólkið mig.

[4. Vers]
Og um það má við aldrei megum kvarta
því uppi á himnum slíkt er kallað suð.
En ósköp skrýtið er að eiga hjarta
sem ekki fær að tala við sinn Guð.
Hver síðastur þú sagðir yrði fyrstur
en svona varð nú endirinn með þig.
Og úr því að þeir krossfestu þig, Kristur,
hvað gera þeir við ræfil eins og mig?

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Vilhjálmur frá Skáholti


19. Hundur ()

Hlusta (03:33), (C), Texti ()
Hljómar

[Forspil]
Frasi ⎜ / / g gg ⎜ G b b / / ⎜ a a / d#e ⎜C c / / / ⎜

[1. Vers]
Horfi yfir Cúthafið víða og bláa
haustsólin skín yfir okkur svo smáa.
Er ekki Fjarðlífið eilífðar Cundur
vildurðu Gstundum að þú værir Chundur.

Frasi

[2. Vers]
Horfi yfir hafið sem pabbi minn sigldi
honum í óveðrum hugurinn fylgdi.
Svo kom hann í land það var fagnaðar fundur
en ef hann var edrú var í honum hundur.

[Endurtekið]
Svo kom hann í land það var fagnaðar fundur
en ef hann var edrú var í honum hundur.

Frasi

Sóló

[3. Vers]
En þegar í glasinu glitraði vínið
gat stundum lifnað við veraldar grínið.
Mig langaði í hund það var settur á fundur
hann lofaði öllu en aldrei kom hundur.

[Endurtekið]
Mig langaði í hund það var settur á fundur
hann lofaði öllu en aldrei kom hundur,
hann lofaði öllu en aldrei kom hundur.

Frasi


[Forspil]
Frasi

[1. Vers]
Horfi yfir úthafið víða og bláa
uns sólin skín yfir okkur svo smáa.
Er ekki jarðlífið eilífðar undur
vildurðu stundum stundum að þú værir hundur.

Frasi

[2. Vers]
Horfi yfir hafið sem pabbi minn sigldi
honum í óveðrum hugurinn fylgdi.
Svo kom hann í land það var fagnaðar fundur
en ef hann var edrú var í honum hundur.

[Endurtekið]
Svo kom hann í land það var fagnaðar fundur
en ef hann var edrú var í honum hundur.

Frasi

Sóló

[3. Vers]
En þegar í glasinu glitraði vínið
gat stundum lifnað við veraldar grínið.
Mig langaði í hund það var settur á fundur
hann lofaði öllu en aldrei kom hundur.

[Endurtekið]
Mig langaði í hund það var settur á fundur
hann lofaði öllu en aldrei kom hundur,
hann lofaði öllu en aldrei kom hundur.

Frasi

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


20. Fallinn ()

Hlusta (02:40), (G), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
G G#dim7 Am7 D7 Am7 D7 G

[1. Vers]
GFallG#dim7inn. Með Am7fjóra komma D7níu.
Eitt Am7skelfilega D7skiptið Genn. D
GFallG#dim7inn og Am7útskúfaður D7maður.
Am7Er ég ekki D7eins og aðrir Gmenn?

[2. Vers]
Am7Ég er að D7horfa Gút um gluggann Em7minn,
á Am7alla þá sem D7fengu Gfimm.
Og ég Bm7les og ég les í Am7sól og sumaryl.
Því ég D7verð að ná í næsta Daugsinn.

[3. Vers]
GPab G#dim7bi, - Am7band sjóðandi D7vitlaus.
Hann Am7vill að ég verði D7númer Geitt. D
GMammG#dim7a, - sagði að það Am7væri ekki að D7marka.
Ég Am7gæti hvort eð D7er ekki Gneitt.

[1. Vers]
Am7Ég er að D7horfa Gút um gluggann Em7minn,
á Am7alla þá sem D7fengu Gfimm.
Og ég Bm7veit og ég veit þeir Am7gera gys að mér.
Því ég er D7fallinn í fimmta Daugsinn.

[1. Vers]
G G#dim7 Am7 D7 Am7 D7 G D
G G#dim7 Am7 D7 Am7 D7 G
Am7Ég er að D7horfa Gút um gluggann Em7minn,
á Am7alla þá sem D7fengu Gfimm.
Og ég Bm7les og ég les í Am7sól og sumaryl.
Því ég D7verð að ná í næsta Daugsinn.

[1. Vers]
GFallG#dim7inn. Am7Með fjóra komma D7níu.
Eitt Am7skelfilega D7skiptið Genn. D
GFallG#dim7inn og Am7útskúfaður D7maður.
Am7Er ég ekki D7eins og aðrir Gmenn?


[1. Vers]
GFallG#dim7inn. Með Am7fjóra komma D7níu.
Eitt Am7skelfilega D7skiptið Genn. D
GFallG#dim7inn og Am7útskúfaður D7maður.
Am7Er ég ekki D7eins og aðrir Gmenn?

[2. Vers]
Am7Ég er að D7horfa Gút um gluggann Em7minn,
á Am7alla þá sem D7fengu Gfimm.
Og ég Bm7les og ég les í Am7sól og sumaryl.
Því ég D7verð að ná í næsta Daugsinn.

[3. Vers]
GPab G#dim7bi, - Am7band sjóðandi D7vitlaus.
Hann Am7vill að ég verði D7númer Geitt. D
GMammG#dim7a, - sagði að það Am7væri ekki að D7marka.
Ég Am7gæti hvort eð D7er ekki Gneitt.

[1. Vers]
Am7Ég er að D7horfa Gút um gluggann Em7minn,
á Am7alla þá sem D7fengu Gfimm.
Og ég Bm7veit og ég veit þeir Am7gera gys að mér.
Því ég er D7fallinn í fimmta Daugsinn.

[1. Vers]
G G#dim7 Am7 D7 Am7 D7 G D
G G#dim7 Am7 D7 Am7 D7 G
Am7Ég er að D7horfa Gút um gluggann Em7minn,
á Am7alla þá sem D7fengu Gfimm.
Og ég Bm7les og ég les í Am7sól og sumaryl.
Því ég D7verð að ná í næsta Daugsinn.

[1. Vers]
GFallG#dim7inn. Am7Með fjóra komma D7níu.
Eitt Am7skelfilega D7skiptið Genn. D
GFallG#dim7inn og Am7útskúfaður D7maður.
Am7Er ég ekki D7eins og aðrir Gmenn?

Flytjandi: Tívolí,
Lag: Stefán S. Stefánsson
Texti: Stefán S. Stefánsson


21. Hvað um mig og þig? ()

Hlusta (03:47), (F), Texti (F)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
A# F/A C#maj7/G# G G7 C C7 F

[1. Vers]
Ég Fsé þig þreytta' með barnavagninn
baksa heim á Ckvöldin
þar bíða bréf með rukkunum
sem birta ógreidd Fgjöldin F6 F7 F6 F

[1. Vers]
Er A#lífið aðeins F/Afallinn víxill
C#maj7/G#oft þau spyrja Gsig
Þau G7reyna að stefna í Crétta átt
En C7hvað um mig og Fþig? F6 F7 F6 F

[1. Vers]
Er A#lífið aðeins F/Afallinn víxill
C#maj7/G#oft þau spyrja Gsig
Þau G7reyna að stefna í Crétta átt
En C7hvað um mig og Fþig?

[1. Vers]
Á Flaugardögum eftir klukkan
átta lög á Cfóninn
lamaður í alkóhóli
landinn gefur Ftóninn F6 F7 F6 F

[1. Vers]
Og A#sólarlandaF/Alögin leikur
C#maj7/G#fyrir sjálfan - Gsig
Svo G7gengur fólk til Cnáða
C7Hvað um mig og Fþig? F6 F7 F6 F

[1. Vers]
Og A#sólarlandaF/Alögin leikur
C#maj7/G#fyrir sjálfan - Gsig
Svo G7gengur fólk til Cnáða
C7Hvað um mig og Fþig? F6 F7 F6 F

[1. Vers]
A#Íbúð, bíl, öll F/Alífsins gæði
C#maj7/G#allir - vilja - Gmeira
til þess G7þarf að
vinna hörðum höndum Ctveim

[1. Vers]
A#Allir lenda F/Aeinhvern tíma
C#maj7/G#einir - úti - í - Ghorni
þar sem G7enginn lengur
vita vill af Cþeim
F7Enginn lengur
vita vill af A#þeim

[1. Vers]
F/C C A#/F F A#/F F
FFjölskylda sem fyrirtækin
mörgum vex í Caugum
fjölmörg dæmi um manneskjur
sem farið hafa á Ftaugum F6 F7 F6 F

[1. Vers]
A#Ást og gömul F/Aeigingirni
er C#maj7/G#lengi söm við Gsig
G7allir eru að Celskast
C7Hvað um mig og Fþig? F6 F7 F6 F

[1. Vers]
A#Ást og gömul F/Aeigingirni
er C#maj7/G#lengi söm við Gsig
G7allir eru að Celskast
C7Hvað um mig og Fþig?

[1. Vers]
D#/F A# G#/A# D#


[1. Vers]
Ég sé þau þreytt með barnavagninn baksa heim á kvöldin,
þar bíða bréf með rukkunum sem birta ógreidd gjöldin.
“Er lífið aðeins fallinn víxill?” oft þau spyrja sig.
Þau reyna að stefna í rétta átt,
en hvað um mig og þig?

[2. Vers]
Á laugardögum eftir klukkan átta, lög á fóninn,
lamaður í alkóhóli landinn gefur tóninn.
Og sólarlandalögin leikur fyrir sjálfan sig,
svo gengur fólk til náða.
Hvað um mig og þig?

[3. Vers]
Íbúð, bíl, öll lífsins gæði, allir vilja meira,
til þess þarf að vinna hörðum höndum tveim.
Allir lenda einhvern tíma einir úti í horni
þar sem enginn lengur vita af þeim.

[4. Vers]
Fjölskylda sem fyrirtæki mörgum vex í augun,
fjölmörg dæmi um manneskjur sem farið hafa á taugum.
Ást og gömul eigingirni er lengi söm við sig.
Allir eru að elskast.
Hvað um mig og þig?

Flytjandi: Ragnhildur Gísladóttir,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


22. Ég elska þig enn ()

Hlusta (03:31), (D), Texti (G)
Hljómar

[Forspil]
⎜: Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / ⎜Abmaj7 / / / ⎜Dbmaj7 / / / :⎜
Gaug C Cm G D7 G D7

[1. Vers]
Það var svo Ggott, það var svo Bbdimfínt,
á meðan það Am7stóð. Ekkert D7varir endaGlaust
og Gaugmaður Emer eirðarlaus Csála
sem fær aldrei Gnóg.D7

[2. Vers]
Lifir í Gglóð gegnum mitt Bbdimlíf
straumurinn Am7gamli, skjöldur og D7hlíf þess sem ég Gfann
í Gaugfyrsta Emsinn þegar ég Csá þig.
Ennþá ég Gfinn D7hann.

[1. Vers]
Og ég Gelska Gaugþig Cenn,Cm
ég GelskaD7 elska þig Genn.

[1. Vers]
G Bbdim Am7 D7 G Gaug Em C G D7
Lifir í Gglóð gegnum mitt Bbdimlíf
straumurinn Am7gamli, skjöldur og D7hlíf þess sem ég Gfann
í Gaugfyrsta Emsinn þegar ég Csá þig.
Ennþá ég Gfinn D7hann.

[1. Vers]
Og ég Gelska Gaugþig Cenn,Cm
ég GelskaD7 elska þig Genn.D7

[1. Vers]
Og ég Gelska Gaugþig Cenn,Cm
ég GelskaD7 elska þig Genn.

[1. Vers]
Bbdim Am7 C G


[1. Vers]
Það var svo gott,
það var svo fínt
meðan það stóð.
Ekkert varir endalaust
og maður er
eirðarlaus sála sem fær aldrei nóg.

[2. Vers]
Lifir í glóð
gegnum mitt líf
straumurinn gamli,
skjöldur og hlíf
þess sem ég fann
í fyrsta sinn
þegar ég sá þig.
Enn þá ég finn hann
og ég elska þig enn.
Ég elska þig enn.

Flytjandi: Mannakorn,
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson


23. Sönn ást ()

Hlusta (02:57), (D), Texti (D)
Hljómar

[Forspil]
D ⎜G / / /⎜D / / /⎜:A / A7 /⎜D / / /:⎜

[1. Vers]
Þó margt ég hafi Aséð og furðu mikið Dskeð
fyrir okkar Gfyrstu kynni C/Gtel ég ekGki Dmeð
tíkalls virði af Alitlum ævinA7týrum hér og Dþar,
freystingarnar Abiðu okkar A7svo til allsstaðDar.

[2. Vers]
Hjartað segir Atil er ástin kemst í Dspil.
Hvað skeði á milli Gokkar enn í C/Gdag, ég ekGki Dskil.
Eldur fór um Aæðar mér og A7langar leiðir Dsást
að ég hafði Afundið þessa A7einu sönnu Dást.

[1. Endurtekning]
D G C/G D
Eldur fór um Aæðar mér og A7langar leiðir Dsást
að ég hafði Afundið þessa A7einu sönnu Dást.

[3. Vers]
Hugsar hver um Asig þú sagðir bless við Dmig
jafnvel sjálfur Gfjandinn hefði C/Gekki stöðGvað Dþig.
Eftir að þú Afórst þá hef ég A7reynt hvað er að Dþjást
var hún máske Aímyndun þessi A7eina sanna Dást

[2. Endurtekning]
D G C/G D A A7 D
Eftir að þú Gfórst þá hef ég C/Greynt hvað er GDþjást
var hún máske Aímyndun þessi A7eina sanna Dást.
já var hún máske Aímyndun þessi A7eina sanna Dást.

[2. Endurtekning]


[1. Vers]
Þó margt ég hafi séð
og furðu mikið skeð,
fyrir okkar fyrstu kynni tel ég ekki með.
Tíkallsvirði af litlum ævintýrum hér og þar,
freistingarnar biðu okkar svo til alls staðar.

[2. Vers]
Hjartað segir til
ef ástin kemst í spil.
Hvað skeði á milli okkar enn í dag ég ekki skil.
Eldur fór um æðar mér og langar leiðir sást
að ég hafði fundið þessa einu sönnu ást.

[3. Vers]
Hugsar hver um sig,
þú sagði bless við mig.
Jafnvel sjálfur fjandinn hefði ekki stöðvað þig.
Eftir að þú fórst þá hef ég reynt hvað er að þjást,
var hún máske ímyndun þessi eina sanna ást?

Flytjandi: Björgvin Halldórsson
Lag: Magnús Eiríksson
Texti: Magnús Eiríksson